Dokunursan Yanarsın

Dokunursan yanarsın
Da sevgiliye dokunmadan duramazsın
Bilmediğin bir mağara bu
Korkmasaydın elini bırakmazdım
Zor kabullenmesi ama
Belki şimdi onsuz olamazsın
Benden daha temiz hem
O denizde boğulmazsın
Haklısın, benim dalgalarım
Boyundan büyüktü zaten
Yahu hiç mi kokumu aramazsın

Dokunursan unutamazsın
Yol göster! Çaresi yok mudur
Savaşmasak olmaz mıydı be adam
Sen yakmadan ısıtamaz mısın
Söylesene utanacak mıyız
Başka tenlere alışacak mıyız
Yalanlamak mı gerek sarılıp yattığımızı
Bakma öyle tüfek gibi şimdi
Beni cehennemde yalnız bırakacaksın

Merhamet Yok

Hadi benden çıkar acılarını

Kavga eder gibi sevişelim

Son bir kez var gücümüzle

Bağıra çağıra bu ringde

Af dilemek yok asla

Hadi akıt zehrini evlatlarına

Nefretini doğururum ben

İçinde kötü kalmayana kadar

Gözyaşı yok asla

Merhamet etme bu gece

Bırak yatak yorgan yansın

İyi hissedince gidersin

Sarılmayacağım yalvarmayacağım

Çek vur en sonunda

Böyle kanlı bitsin

Kasımlar Ölüm Kokar Biraz

Kasımlar ölüm kokar biraz
Soğur ortalık kanı çekilmiş gibi
Yalnızlığa tahammül zor
Yorganlar ısıtamaz üşüyenleri
Kalbim buz tutar mı dersin
Belli ki ellerimi dün gece
Kapının önünde unutmuşum
Sen her Kasım'da gider misin

Kasım ki buz yanığı habercisi
Kefen beyazı hissettirir kendini
Aşk pembe bir anı uzaklarda
Kaç kadeh durdurur titrememi
Ağaçlar kasvet açar bilemezsin
Ben her girdiğim patikada
Biraz daha kaybolmuşum
Baharı beklemeyemez misin

Delikanlı Geçmişin

Sen de yorgun musun
Otur bir soluklan, biraz dinlen
Çok oldu kahve içmeyeli
Ne masumduk eskiden
İtiraf zamanı şimdi
Sana dokunmak hep güzeldi
Ve gözlerin, hiç değişmedi

Hiç büyümeseydik diyor musun
Bir dostluk bu kaybedilen
Çok oldu dertleşmeyeli
Geceleri sevgili düşlerime giren
Filmler ki hep bizi söylerdi
Ve bir delikanlı geçmişin
Tenimde intihara giden

Adın Hicve Yakışmaz

Adın hicve yakışmaz

İdama mahkûm cani olsan

Güzelliğin küfre siper

Hakikatte zebanileri korkutsan
Gözümde tasvirin, kafanda hale

Sırtında kanat olmuş tüyler

Söyle, hangi senfoni sana değil

Beyaz atının kadife yelesi

Her şafakta aklıma düşer

Karanlığın kayboluşum

Koynun tabutum olsa

Mürekkebim sana yine methiyeler düzer

Güzel Adam Vesselâm

Kim bilir hangi cennetten düşmüş
İhtişamından sual olunmaz
Mavinin koruduğu siyahından
Sakın ha yıldızlar kaymasın diye
Hayallerden geçilir, dilekler tutulmaz
Güneş vazgeçse bir gün doğmaktan
Gülüşü kâfidir alt etmeye karanlığı
Alaimisemaya meydan okur sanki
Benim diyen sardunyalar böyle güzel açamaz
Sözün özü güzel adam vesselâm
Ancak midyesini sevmeyen incisini bulamaz

Lâyetezelzel

Dosttu kim ki lâyetezelzel
Şimdi yârim şimdi ecel
Musallaya götürecek aşikâr
Müptela eder tuttuğum bu el

Patlar emanet bir sokakta
Gök gürledi koptu vaveyla
Bir kız çocuğu ölüyordu
Canına kastedenin kollarında

Velev ki olsun varsındı
Hangi sevgilinin içi ferahtı
Sanmayın ağma hayaletler
Ancak melek olan bağışlardı