Lâyetezelzel

Dosttu kim ki lâyetezelzel
Şimdi yârim şimdi ecel
Musallaya götürecek aşikâr
Müptela eder tuttuğum bu el

Patlar emanet bir sokakta
Gök gürledi koptu vaveyla
Bir kız çocuğu ölüyordu
Canına kastedenin kollarında

Velev ki olsun varsındı
Hangi sevgilinin içi ferahtı
Sanmayın ağma hayaletler
Ancak melek olan bağışlardı