Güzel Adam Vesselâm

Kim bilir hangi cennetten düşmüş
İhtişamından sual olunmaz
Mavinin koruduğu siyahından
Sakın ha yıldızlar kaymasın diye
Hayallerden geçilir, dilekler tutulmaz
Güneş vazgeçse bir gün doğmaktan
Gülüşü kâfidir alt etmeye karanlığı
Alaimisemaya meydan okur sanki
Benim diyen sardunyalar böyle güzel açamaz
Sözün özü güzel adam vesselâm
Ancak midyesini sevmeyen incisini bulamaz

Lâyetezelzel

Dosttu kim ki lâyetezelzel
Şimdi yârim şimdi ecel
Musallaya götürecek aşikâr
Müptela eder tuttuğum bu el

Patlar emanet bir sokakta
Gök gürledi koptu vaveyla
Bir kız çocuğu ölüyordu
Canına kastedenin kollarında

Velev ki olsun varsındı
Hangi sevgilinin içi ferahtı
Sanmayın ağma hayaletler
Ancak melek olan bağışlardı