Merhamet Yok

Hadi benden çıkar acılarını

Kavga eder gibi sevişelim

Son bir kez var gücümüzle

Bağıra çağıra bu ringde

Af dilemek yok asla

Hadi akıt zehrini evlatlarına

Nefretini doğururum ben

İçinde kötü kalmayana kadar

Gözyaşı yok asla

Merhamet etme bu gece

Bırak yatak yorgan yansın

İyi hissedince gidersin

Sarılmayacağım yalvarmayacağım

Çek vur en sonunda

Böyle kanlı bitsin

Kasımlar Ölüm Kokar Biraz

Kasımlar ölüm kokar biraz
Soğur ortalık kanı çekilmiş gibi
Yalnızlığa tahammül zor
Yorganlar ısıtamaz üşüyenleri
Kalbim buz tutar mı dersin
Belli ki ellerimi dün gece
Kapının önünde unutmuşum
Sen her Kasım'da gider misin

Kasım ki buz yanığı habercisi
Kefen beyazı hissettirir kendini
Aşk pembe bir anı uzaklarda
Kaç kadeh durdurur titrememi
Ağaçlar kasvet açar bilemezsin
Ben her girdiğim patikada
Biraz daha kaybolmuşum
Baharı beklemeyemez misin

Delikanlı Geçmişin

Sen de yorgun musun
Otur bir soluklan, biraz dinlen
Çok oldu kahve içmeyeli
Ne masumduk eskiden
İtiraf zamanı şimdi
Sana dokunmak hep güzeldi
Ve gözlerin, hiç değişmedi

Hiç büyümeseydik diyor musun
Bir dostluk bu kaybedilen
Çok oldu dertleşmeyeli
Geceleri sevgili düşlerime giren
Filmler ki hep bizi söylerdi
Ve bir delikanlı geçmişin
Tenimde intihara giden

Adın Hicve Yakışmaz

Adın hicve yakışmaz

İdama mahkûm cani olsan

Güzelliğin küfre siper

Hakikatte zebanileri korkutsan
Gözümde tasvirin, kafanda hale

Sırtında kanat olmuş tüyler

Söyle, hangi senfoni sana değil

Beyaz atının kadife yelesi

Her şafakta aklıma düşer

Karanlığın kayboluşum

Koynun tabutum olsa

Mürekkebim sana yine methiyeler düzer

Güzel Adam Vesselâm

Kim bilir hangi cennetten düşmüş
İhtişamından sual olunmaz
Mavinin koruduğu siyahından
Sakın ha yıldızlar kaymasın diye
Hayallerden geçilir, dilekler tutulmaz
Güneş vazgeçse bir gün doğmaktan
Gülüşü kâfidir alt etmeye karanlığı
Alaimisemaya meydan okur sanki
Benim diyen sardunyalar böyle güzel açamaz
Sözün özü güzel adam vesselâm
Ancak midyesini sevmeyen incisini bulamaz

Lâyetezelzel

Dosttu kim ki lâyetezelzel
Şimdi yârim şimdi ecel
Musallaya götürecek aşikâr
Müptela eder tuttuğum bu el

Patlar emanet bir sokakta
Gök gürledi koptu vaveyla
Bir kız çocuğu ölüyordu
Canına kastedenin kollarında

Velev ki olsun varsındı
Hangi sevgilinin içi ferahtı
Sanmayın ağma hayaletler
Ancak melek olan bağışlardı

Sigara

Bazen bir dal sigaradan kısadır ömrün
Bazen ciğerimdeki lekelerden de uzun
Mesele zehirlerinin yüzdesi değil
Ne kadar derine çekildiğindir
Şehvetim senin olsun hiç şefkatsiz
Herkesten çok acıtan yâd edilir...

Kadınsan Güzelsin

Ağzın kulaklarında bak aynalara
Bırak güneşin yükselsin
Yeşiller maviler de kimmiş
Sen sonsuz pembelersin
Şahane teşbihler hep senden geçer
Yaradanın ustalık eserisin
Lüzum yok hiç hicaba
Kadınsan güzelsin

Şiir Gibi Kadındı Melodi

Şiir gibi kadındı Melodi

Hangi mısrasından tutsan

Ayrı bir sanattı

Saçlarından başlasan anlatmaya

Gözlerine sıfat kalmaz

Gözleri desen, öyle ki kehribar

İmkânsız anlatılmaz

Ensesinden koklayan bilir

Lavantalar bahardan çekinir

Mor kalabalıklar açamaz

Bir görsen rüyalarına girer

Öldün, cennettesin sanırsın

Bir gülse dünya karnaval yeridir

Lunaparkım diyenler utansın

Başka bir kadındı Melodi

Dokunduğu her hayatı

Sanki baştan yazardı…

Dedi Esmer Adam

Sen sarışınları seversin

Dedi bana esmer adam

Güneşin turuncular serpiştirdiği

Siyah köpükten sakallarını

O uyurken okşadığımı bilmiyordu

Leke almamış sütten beyaz tenini

En çok kulağının arkasından koklamayı seviyordum

Bilmiyordu

Sarılmak sevişmekten daha güzeldi

Ve yatağımı paylaşmak

Son bir dilim ekmeğimi bölüşmekti

Henüz bilmiyordu

Bıraksa koynundan hiç çıkmayacaktım

O koyup giderken ardına bakmıyordu

Ve onu yolcu etmenin verdiği acıyı

Tahmin bile edemiyordu

Sen sarışınları seversin

Dedi esmer adam

Ben bir tek onu sevebilirdim

Bilmiyordu…

Yalnızların Orospusu

Yirmisini doldurmadan
Korkmadan kadın olmuş
Ahlaksızlığı kalkanı
Siperlerini sağlam öremeden
Her cephede yenik düşmüş
Özgürlüğü en tatlı yalanı
Eğri oturup eğri konuşmuş
Küfür ağzında
Sigara elinde hep eğreti durmuş
Kimsesizlikle sevişip
Yetim hayaller doğurmuş
Yalnızların orospusu
Yalnızlığın ta kendisi olmuş...

Yalnızlığım

Ben razıydım düşmeye
Hazırdım yanmaya
Yeter ki yeşilinden gelsin
Soyunurdum günahına
Şimdi beni aksimle başbaşa
Bıraktığındandır ölümüm
Şimdi yalnızlığım soğuk
Yalnızlığım hırçın
Yalnızlığım bileklerimi kesen bıçak
Parmak izlerinle üzerinde
Sokak çocukları kadar zavallı
Ve bir o kadar yüzsüz
Vicdan dilenmekteyim senden
Sağ avcum göğü gösterirken
Bir parça da şefkat
Ruhuma bir değsen yeter
Sen gitme yatağımdan
Ömrümü alsan değer