Askın Ilk Senfonisi

Bıraktım ateşi sarsin beni
Kül olsam da günahim onun elinden olsun
Dilerim senelerce karnımız aynı tencereden doysun
Saçlarımda yalnız onun elleri
Alnımda bir tek onun dudakları
Yatağında yalnız benim kokum olsun
Öyle bi ışıldayalim ki sarılırken
Gören kör olsun nazar edemesin
Onun sol yanı benim
Benim herşeyim o
Gözlerinde kendimi gördüğüm günden beri
Her falda dileğim
Ölümüm onun kollarında olsun

Sarıl Bana Çocuk

Güneş ışığıyla sararmış saçlarımda

Şimdi bir yabancının parmakları geziniyor

Uzaklardan İstanbul’un ışıkları göz kırpmakta

Sırf bu yüzden yakıyorum bir sigara daha

Sırf özlediğimden

Görüp de dokunamadığım sevgilim; İstanbulum için bu nefes

Öpüştüğüm bu gencin adı neydi

Bu bira da kıskandığımdan

Hissedebilenleri kıskandığım için dikiyorum teneke kutuyu

Sarıl bana çocuk

Bak adalar bile sırtını dönmüş

Sen severmiş gibi yap bu gece olur mu?

Bu kez ben gideceğim güneş doğarken

Birkaç saat senin olayım yeter

Birkaç saat bir yerlere ait olayım yalnızca

Güneş ışığıyla sararmış saçlarımı

Bir yabancı kokluyor şimdi

Yeni bir şiir yazılıyor bu gece nemli çakılların üzerinde

Böyle güzel olunmaz be İstanbul

Bir sigara daha ver kardeşim

Bu Gece Bir Yıldız Kayacak

Rüyalarıma yeni geldi
Bu beyaz mercolu delikanlı
Salaş, cepli şortunun üzerine giydiği
Manşetleri ikişer defa kıvrık
Açık mavi gömlek
Tehlikesini bağırıyor
Ve son moda rayban gözlükleri
Yeşilinden koruyor beni
Ama nihayetinde
Kokusu buram buram tüttüğünde
Beynimde sirenler çalıyor
Teker teker boşalıyor şehirlerim
Şimdi tek başımayım
Bekliyorum
Çünkü biliyorum
Bu gece bi yıldız kayacak
Aşiyandan kalkıp sırtımı sıvazlayacak büyük üstad
Ve rüyalarım benim olacak
Gerçek olacak

Ay Parçası

Ben yine düşüyorum ay parçası

Masumiyetine tutunabilir miyim?

Beni gözyaşlarınla yıkasan

Temizlenebilir miyim?

Sen beni affetsen tanrı da affeder mi?

Günlerce abdest alsam dua etsem

Ya da görmediğim bir papaza dökülsem her şeyi

Günahlarımdan arınabilir miyim?                 

Büyümeye çalışan kötü ojelenmiş ellerinden utanıyorum

Yine de tuttum onları yalvarıyorum sana ay parçası

Bugün küçük bir yalan söyle bana ne olur

Her şey çok güzel olacak

Sen yine güçlü olacaksın

Yine atlatacaksın de

Çünkü bir sonraki nefesim için umuda ihtiyacım var

Dibe Vurmadan

İnsan hiç düşmeyince

“Ayaktayım işte!” demesinin bir anlamı olmuyormuş

Acı, susamak kadar tabii

Ve hatta ihtiyaç kimi zaman

Ukteler, sen tökezledikçe

Silkelenen masa örtüsü üzerindeki

Ekmek kırıntıları gibi dökülmüyormuş

Bu lanet kuyunun duvarlarına tutunmaktan

Ellerim paramparça oldu

Ama anladım ki dibe vurmadan

Gökyüzü görülmüyormuş

Bir Teoman Şarkısı

Yabancı bir yatağın sol tarafında

Hiç olmadığım kadar evimde hissediyordum bu gece

Nasır tuttu sandığım kalbimde bir sıcaklık var sanki

Ama sabah kalkıp giderken yine üşüyecek içim

Bir Teoman şarkısındaki, bütün şefkatiyle sevişen

Ve yine içinin ağrısını dindiremeyen o kadınım

Geçmek bilmeyen sancımın bağımlısıyım ben

Ne kadar zorlasam da kalmıyor damarlarımda aşk

Terlediğim yataklarda akıp gidiyor gözeneklerimden

Bir Teoman şarkısı oldu hikayemiz

Yine galibi olmayan bir savaştan

Ağır kayıplarla çıktık..

Sen Benim Denize Düşen Ay Işığımsın

Sen beni solumadan uyuyamazsın

En sevdiği oyuncağını kaybetmiş bi çocuk gibi

Ağlarsın, yatarken bana sarılmazsan

Hem sen çok kıpırdanır üstünü açarsın

Üşürsün gece soğuk olur

Ya başucundaki bardak boşsa

Unutursun ben doldurmazsam

Sen her gece sabah ezanıyla susarsın

Mesela mevsimlerden yazsa

O ılık gecede sen kumsaldaysan

Elinde şarabın ve bensizsen

Uzanır bir şezlonga yıldızlara bakarsın

Şayet denk gelirsen bile kayan bir yıldıza

Dilekler anlamsız gelir, tutamazsın

Ve dolunay yüzü asık da olsa

Tüm hikmetiyle gökten sana bakarken hatırlarsın

Sen benim denize düşen ay ışığımsın

Sana bakarken uyuşurum

Ben düşünemez olurum

Öyle bir dalıp giderim ki

Sende kaybolurum

Sen benim denize düşen ay ışığımsın

Uzanırım ama dokunamam

Tutamam ellerimde seni

Ve yeni bir gün doğar

Sen gidersin

Ben, engel olamam..