Sevgilim

Sen beni sevince güneş açıyor İstanbulda
Sen beni öptükçe kediler köpekler seviniyor
Bak havai fişekler atılıyor her yerde
Yıldızlar çoğalıyor biz seviştikçe
Ben sana sarılınca
Dünyada herşey iyiye gidiyor
Açlara aş oluyor aşkımız
Bir yerlerde insanlar vicdanlarını hissediyor
Savaşlar duruyor sanki
Sen bana sarılınca
Yeni çiçekler açıyor
Kuşlar yeni bir senfoni besteliyor
Mevsim önemli değil, bahar kokuyor her yer
Hayat daha pembe daha mavi
Güneş daha parlak
Gece daha nazik
Ve sen beni ısıtırken buralar daha huzurlu

Bi' sen uzaktaysan ağlar bütün bulutlar
Bu geçtiğim denizde
Beni sana getirmiyor diye huzursuzdur gemi
Geç de artık o pamuk tarlasından
Dön bana sevgilim
Dön de çok sevmelere devam edelim

Özgürlük

Ben bugün bağıra bağıra şarkı söylemek istedim

Çıkmadı sesim, kısılmıştı

Baktım ki sesimi çalmışlar

Sayfalarca yazmak istedim

Kalemimi aldılar, ‘Aman Ha!’ dediler

Yüzleri kireç gibiydi

Belli ki korkmuşlar, korkutulmuşlar

‘Yapma kızım, karışma’ dediler

Ben bugün kilometrelerce koşmak istedim

Kapıları kilitlediler üstüme

Ben bugün sadece kuşlar gibi özgür olmak istedim

Kanatları yayıp görkemle

Bütün gökyüzünde süzülmek istedim

‘Vururlar seni, avcılar var

Sen küçüksün anlamadın ama

Özgürlük bu köye hiç uğramadı!’ dediler..

Askın Ilk Senfonisi

Bıraktım ateşi sarsin beni
Kül olsam da günahim onun elinden olsun
Dilerim senelerce karnımız aynı tencereden doysun
Saçlarımda yalnız onun elleri
Alnımda bir tek onun dudakları
Yatağında yalnız benim kokum olsun
Öyle bi ışıldayalim ki sarılırken
Gören kör olsun nazar edemesin
Onun sol yanı benim
Benim herşeyim o
Gözlerinde kendimi gördüğüm günden beri
Her falda dileğim
Ölümüm onun kollarında olsun

Sarıl Bana Çocuk

Güneş ışığıyla sararmış saçlarımda

Şimdi bir yabancının parmakları geziniyor

Uzaklardan İstanbul’un ışıkları göz kırpmakta

Sırf bu yüzden yakıyorum bir sigara daha

Sırf özlediğimden

Görüp de dokunamadığım sevgilim; İstanbulum için bu nefes

Öpüştüğüm bu gencin adı neydi

Bu bira da kıskandığımdan

Hissedebilenleri kıskandığım için dikiyorum teneke kutuyu

Sarıl bana çocuk

Bak adalar bile sırtını dönmüş

Sen severmiş gibi yap bu gece olur mu?

Bu kez ben gideceğim güneş doğarken

Birkaç saat senin olayım yeter

Birkaç saat bir yerlere ait olayım yalnızca

Güneş ışığıyla sararmış saçlarımı

Bir yabancı kokluyor şimdi

Yeni bir şiir yazılıyor bu gece nemli çakılların üzerinde

Böyle güzel olunmaz be İstanbul

Bir sigara daha ver kardeşim

Bu Gece Bir Yıldız Kayacak

Rüyalarıma yeni geldi
Bu beyaz mercolu delikanlı
Salaş, cepli şortunun üzerine giydiği
Manşetleri ikişer defa kıvrık
Açık mavi gömlek
Tehlikesini bağırıyor
Ve son moda rayban gözlükleri
Yeşilinden koruyor beni
Ama nihayetinde
Kokusu buram buram tüttüğünde
Beynimde sirenler çalıyor
Teker teker boşalıyor şehirlerim
Şimdi tek başımayım
Bekliyorum
Çünkü biliyorum
Bu gece bi yıldız kayacak
Aşiyandan kalkıp sırtımı sıvazlayacak büyük üstad
Ve rüyalarım benim olacak
Gerçek olacak

Ay Parçası

Ben yine düşüyorum ay parçası

Masumiyetine tutunabilir miyim?

Beni gözyaşlarınla yıkasan

Temizlenebilir miyim?

Sen beni affetsen tanrı da affeder mi?

Günlerce abdest alsam dua etsem

Ya da görmediğim bir papaza dökülsem her şeyi

Günahlarımdan arınabilir miyim?                 

Büyümeye çalışan kötü ojelenmiş ellerinden utanıyorum

Yine de tuttum onları yalvarıyorum sana ay parçası

Bugün küçük bir yalan söyle bana ne olur

Her şey çok güzel olacak

Sen yine güçlü olacaksın

Yine atlatacaksın de

Çünkü bir sonraki nefesim için umuda ihtiyacım var

Dibe Vurmadan

İnsan hiç düşmeyince

“Ayaktayım işte!” demesinin bir anlamı olmuyormuş

Acı, susamak kadar tabii

Ve hatta ihtiyaç kimi zaman

Ukteler, sen tökezledikçe

Silkelenen masa örtüsü üzerindeki

Ekmek kırıntıları gibi dökülmüyormuş

Bu lanet kuyunun duvarlarına tutunmaktan

Ellerim paramparça oldu

Ama anladım ki dibe vurmadan

Gökyüzü görülmüyormuş