25 Şubat 2015 Çarşamba

Yalnızlığım

Ben razıydım düşmeye
Hazırdım yanmaya
Yeter ki yeşilinden gelsin
Soyunurdum günahına
Şimdi beni aksimle başbaşa
Bıraktığındandır ölümüm
Şimdi yalnızlığım soğuk
Yalnızlığım hırçın
Yalnızlığım bileklerimi kesen bıçak
Parmak izlerinle üzerinde
Sokak çocukları kadar zavallı
Ve bir o kadar yüzsüz
Vicdan dilenmekteyim senden
Sağ avcum göğü gösterirken
Bir parça da şefkat
Ruhuma bir değsen yeter
Sen gitme yatağımdan
Ömrümü alsan değer