Yüreğimdeki Kanser

Konuşmadan oturabilirim seninle
Saatler, günler hatta seneler geçer
Gözümü kırpmadan sana bakabilirim
Zifiri karanlıkta el yordamıyla seni bulabilirim
Yüzbin kilometreyi kavuran sıcakta
Bir damla su istemeden yürüyebilirim
Sormadan sorgulamadan
Bir an bile korkmadan
Kanımın son damlasına kadar
Kendimden vazgeçebilirim
İster aşk de ister aptallık
Öyle büyük bir kanser ki yüreğimdeki
Bir gün bundan ölebilirim...

Kafes

Uyan yüreğim uyan
Bu vazgeçmeler sana göre değil
Hatırla sendin sevda peşinde koşan
Saklanamazsın, o kafes sana dar gelir
Sen çık bir gün yüzüne
Söz, yaraların iyileşir
Pes ettiğin her gün kendine
İhanet ettin demektir

Su Yeşili

Yıldızlar yerleşirken İstanbul'un saçlarına
Sen yine taze çimen kokuyorsan
Çırılçıplak koşarım ben sana
Böyle su yeşili bakıyorsan
Dünya yansa duymam bu gece
Sen bende hayat buluyorsan

Gün ve Gece

Hep daha çok mu sever biri?
Daha çok üzülür ya bu yüzden mi?
Neden hep aynı gözler yaşlı?
Daima bir kişi endişeli, telaşlı
Sevda tek başına da vazgeçilmez mi?
Ya da insan kıymetlisine kıyabilir mi?
Gün geceye mecbur da
Gece yalnız yapabilir mi?

Dilek Yıldızı

Kollarında bıraksam korkularımı
Ateşe yürür müsün benimle?
Bütün dünyayı unutup
Desem ki; al, kaderim ellerinde
Kalır mısın bu gece?
Soğuk olur ya şafağa doğru
Maviyi ısıtır mısın güneşinle?
Bebekte sabah kahvesi eşliğinde
Derin derin boğaz koklar mısın?
Geceden saçlarımda kalan yıldızları
Savursam sırf senin için
Her dileğinde beni tutar mısın?

Benim Gölgem, Benim Kahverengim

Bugün yok ol hayatımdan
Aklımdan çık, öl benim için
Gölge edeme aydınlığıma
Geleceğimden kalkacak mı perdelerin

Bugün unut sen de adımı
Kokularımız hiç karışmadı say
İzin ver yolumu aydınlatsın
Karanlık gecelerde dolunay

Çek günahkar ellerini üzerimden
Ki beni affetsin yıldızlar
Benim kahverengim artık sadece
Kızgınlığından ağlar

Bugün ağla, af dile tanrıdan
Yoksa adaletinden kaçamazsın
İhanetin bana değil aşka
Ve sen bunun farkındasın

Vefa önemli bir erdem
Dön bak bir aynaya
Bir başına kaldığına
Pişman olacaksın

Poker Surat

Sessiz ağlar geceleri
Sen duyamazsın
Zırhını çıkarır çünkü yatmadan
Dikiş tutmaz yaraları kanar
Sen durduramasın

Göremezsin onu perişanlığıyla
Takdire şayandır poker suratı
Hep hayallerinde yalvarır sevdiğine
O buraların en güçlü kadını
Hikayesini bilmesen acımazsın

Yatıştırıcısını kaybetmiş bir deli
Uykuları cennetin nimeti
Kalbinin kırıklarını aldıramazsın

Fotoğrafları yak
Hediyeleri, mektupları sil at
Evleri, yolları yıkamazsın
Anıları kaldıramazsın raflarından
Olmaz sevgilim üzgünüm
O geceleri yaşanmamış sayamazsın

SABRET!

Bugün ölsem mesela korkmam
Ne korkacağım, yaşamıyorum ki
Yaşamak hissederek olur
Mesela bi filmde aşıklardan biri öldüğünde senin de canın yandıysa
Hatta gözlerinden akan yaşlar dudağına ulaştıysa o an
Yaşıyor olman muhtemel
Fakat benim gibi için bile burulmadıysa
O yaşamak değil kardeşim
Çok sigarayla da olmaz bu iş
Ciğerini yakmakla kalbine dokunamazsın
Kalbin sana ait değildir çünkü
Uzun yolla ölmeyi seçmek de
Kızma ama büyük aptallık
Cesaretin varsa bi anda bitirmeye herşeyi
Buyur, kolundan tutan yok
Ama yok, ben sandığından da cesurum diyorsan bekle
Elbet senin de dileklerin gerçek olacak
Sen, sana layık görülenden güçlüysen
Sabret!
Sabır seni kurtaracak
Yani inan kardeşim bir gün bahar buraya da uğrayacak
Ve inancın yaşam ilacın olacak

Aşk Dokunmaktır

Geçmişim haklıydı

Aşk dokunmaktır

Teninin pürüzlerini bilmediğin birine âşık olamazsın

Kirpikleri batar mı bilmen gerek

Soğuk mu olur elleri geceleri

Terler mi sevişirken

Bilmezsen tanıyamazsın

Bilmeden adını aşk koyamazsın

Tek tek keşfedişin tadına varman gerek

Her bir santimetrekaresini

İçinde dışında her yerinde hissedeceksin

Hissedeceksin ki ona aşk diyebilesin

Sadece o da değil

Nasıl kokar boynu mesela

Nasıldır tadı

Bağımlısı olacağın dudakların

En derinde bi yerlerde

Çıplak bir umut aslında aşk

Elinden alınmadıkça

Peşinde koştuğun bi macera

Ve duyular aldatır

Gerçek şu ki; düşersen kalkamayacaksın

Çok Kanıyorum

Bağışla hırçınlığım acımdan
Nefret yok hiç içimde
Ağlıyorsam yaralarımdan
Çare yok, dökülen kan olacak
Ayrılık da sevdaya dahil der üstad
Peki şimdi kazanan kim olacak?
Sen sustun ya öyle bir anda
Artık sessizlik sevgilim olacak

Sorma, halim mütemadiyen iç güveysi
Sevdasından seven ızdırabı
Temmuzda üşümekse böylesi
Yalnızlık arkadaşım olmayacak
Sen sırtıma dayasan da namluyu
Yatağım ölüm kadar soğuk olmayacak
Yine de sen değilsen karıştığım
Sevişmek anlamlı olmayacak..

Sevişmek Ait Olmaktı

Kim inanırdı benim bu hale geleceğime

Kim derdi bizi yıkabilirler diye

Acı mürekkep olmayacaktı artık

Ve aşk mutluluk demekti

Sevişmek ait olmaktı dün

Gözlerinde şehvetine karışmaktı

Şimdi kime benimsin diyeceksen

En başından söyle

Ben yalan söylerim diye

Kimseyi göklere çıkarma, aniden bırakıyorsun

Sarma kimseyi çıplakken

Çünkü çok üşüdüm ben

Seviyorum deme kimseye

Çok kötü gidiyorsun

Sevgilim

Sen beni sevince güneş açıyor İstanbulda
Sen beni öptükçe kediler köpekler seviniyor
Bak havai fişekler atılıyor her yerde
Yıldızlar çoğalıyor biz seviştikçe
Ben sana sarılınca
Dünyada herşey iyiye gidiyor
Açlara aş oluyor aşkımız
Bir yerlerde insanlar vicdanlarını hissediyor
Savaşlar duruyor sanki
Sen bana sarılınca
Yeni çiçekler açıyor
Kuşlar yeni bir senfoni besteliyor
Mevsim önemli değil, bahar kokuyor her yer
Hayat daha pembe daha mavi
Güneş daha parlak
Gece daha nazik
Ve sen beni ısıtırken buralar daha huzurlu

Bi' sen uzaktaysan ağlar bütün bulutlar
Bu geçtiğim denizde
Beni sana getirmiyor diye huzursuzdur gemi
Geç de artık o pamuk tarlasından
Dön bana sevgilim
Dön de çok sevmelere devam edelim

Özgürlük

Ben bugün bağıra bağıra şarkı söylemek istedim

Çıkmadı sesim, kısılmıştı

Baktım ki sesimi çalmışlar

Sayfalarca yazmak istedim

Kalemimi aldılar, ‘Aman Ha!’ dediler

Yüzleri kireç gibiydi

Belli ki korkmuşlar, korkutulmuşlar

‘Yapma kızım, karışma’ dediler

Ben bugün kilometrelerce koşmak istedim

Kapıları kilitlediler üstüme

Ben bugün sadece kuşlar gibi özgür olmak istedim

Kanatları yayıp görkemle

Bütün gökyüzünde süzülmek istedim

‘Vururlar seni, avcılar var

Sen küçüksün anlamadın ama

Özgürlük bu köye hiç uğramadı!’ dediler..