Kontrolsüz düşüyorum yine bir meşe yaprağı gibi
Güz soluk, sarı yüzünü gösterdi mi
Bırakıveriyorum kendimi poyrazların kollarına
2 buçuk 3 yaşlarında gibiyim korkunca
Ağlıyorum, kaçıyorum, saklanıyorum
Çok savunmasızım karışınca
Aynı soruları defalarca soruyorum
Çok mu zor kurban vermeden hayatta kalmak
Çok mu imkansız
Yalnızlığımla sevişiyorum yine
Sevgilimi aldatırcasına temkinli fakat haylaz
İhanet etmeden, acıtmadan, kaybetmeden
Her gece yeni bir koku yeni bir tat keşfedesim var
Öpüşmek istiyorum sorumluluk almadan
Ama korkuyorum yine
Ağlıyorum, kaçıyorum, saklanıyorum
Hayıflanıyorum durmadan
Ne kadar zormuş kimseyi incitmeden. kimseye zarar vermeden gönlümce yaşamak
